จีนเป็นบ้านเกิดของชา ซึ่งมีวัฒนธรรมชาที่อุดมสมบูรณ์และหลากหลาย ชาเขียวถือเป็นองค์ประกอบสำคัญของวัฒนธรรมชาจีน ตามวิธีการผลิตและคุณภาพชาที่แตกต่างกัน ชาเขียวสามารถแบ่งออกเป็นสี่ประเภท: ชาเขียวตากแห้ง ชาเขียวอบ ชาเขียวนึ่ง และชาเขียวผัด
ประการแรก ชาเขียวตากแดดคือชาเขียวชนิดหนึ่งที่ตากให้แห้งภายใต้แสงแดด มีลักษณะหยาบ มีสีเขียวเข้มที่ยังคงความมัน มีกลิ่นหอมสูง สีซุปสีเขียวเหลืองสดใส รสชาติเข้มข้นกลมกล่อม และฝาดเข้มข้น กระจายพันธุ์ส่วนใหญ่ในมณฑลหูหนาน หูเป่ย กวางตุ้ง กวางสี เสฉวน ยูนนาน กุ้ยโจว และจังหวัดอื่นๆ ซึ่งพันธุ์ใบใหญ่ของยูนนานมีคุณภาพดีที่สุด และเรียกว่า "เตี่ยนชิง" อย่างไรก็ตาม ชาเขียวตากแดดส่วนใหญ่จะใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับชาอัดแทนที่จะบริโภคโดยตรง
ประการที่สอง ชาเขียวคั่วคือชาเขียวชนิดหนึ่งที่ถูกทำให้แห้งโดยใช้กรงอบแห้งหรือเครื่องอบแห้งในระหว่างกระบวนการทำให้แห้ง มีลักษณะสมบูรณ์ สีเขียวเข้มและมัน กลิ่นหอมที่ชัดเจนสดใส สีซุปที่ชัดเจนและสดใส และรสชาติที่สดชื่นและกลมกล่อม ชาเขียวอบมีต้นกำเนิดที่หลากหลาย เช่น ภูเขา Huangshan Maofeng, Lu'an Gua Pian, ชาขาว Anji เป็นต้น
นอกจากนี้ การนึ่งชาเขียวเป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการผลิตชาเขียวในประเทศจีน ซึ่งใช้ไอน้ำร้อนเพื่อฆ่าใบสด จากนั้นจึงม้วนและทำให้แห้ง ชาเขียวนึ่งมีลักษณะที่ละเอียดอ่อนและตั้งตรง สีเขียวเข้มและมัน กลิ่นหอมที่หรูหราและสดชื่น สีซุปที่ชัดเจน และรสชาติที่สดชื่นและกลมกล่อม
สุดท้าย ชาเขียวผัดคือชาเขียวที่ทำโดยการตั้งใบสดให้ร้อนในกระทะ ตามด้วยการรีด การทำให้แห้ง และกระบวนการอื่นๆ ลักษณะของชาเขียวผัดมีทั้งเส้นยาว รูปทรงเม็ด และรูปทรงแบน มีสีเขียวเข้มสดใส กลิ่นหอมสูงและสดชื่น สีซุปสีเขียวเหลืองสดใส รสชาติเข้มข้นและสดชื่น และรสหวานที่ค้างอยู่ในคอ
โดยรวมแล้ว ชาเขียวหลักสี่สายพันธุ์ในประเทศจีน ได้แก่ ชาเขียวตากแห้ง ชาเขียวคั่ว ชาเขียวนึ่ง และชาเขียวผัด ชาเขียวแต่ละชนิดมีลักษณะและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ ในขณะเดียวกัน ชาเขียวประเภทต่างๆ ก็มีต้นกำเนิดและกระบวนการผลิตที่เป็นเอกลักษณ์เช่นกัน